Seradela pastewna 1kg

Seradela pastewna 1kg

Seradela pastewna (Ornithopus sativus) jako przedstawiciel rodziny bobowatych jest wykorzystywana jako roślina poplonowa oraz nawóz zielony. Dzięki symbiozie z pożytecznymi mikroorganizmami ma zdolność do wiązania azotu (N) atmosferycznego. Tym samym uprawa seradeli wzbogaca podłoże o najważniejszy makropierwiastek. Jakie jeszcze zalety ma seradela pastewna?

Seradela pastewna na poplon – dlaczego warto ją uprawiać?

Seradela oprócz wzbogacania podłoża w azot poprawia jego strukturę i ogranicza zachwaszczenie. Zwiększa zdolność podłoża do zatrzymywania wody oraz składników pokarmowych. Po przekopaniu rozkłada się przyspieszając produkcję próchnicy i poprawiając aktywność mikrobiologiczną gleby. Seradelę często miesza się z innymi roślinami poplonowymi, np. wyką, łubinem, facelią, a nawet słonecznikiem, który zapewnia podporę dla jej wiotkich pędów.

Seradela pastewna na gleby piaszczyste! Sprawdź, gdzie jeszcze ją uprawiać

Seradela pastewna inaczej zwana „koniczyną piasków” znakomicie sobie radzi w glebach lekkich, piaszczystych i suchych. Znosi także gleby kamieniste. Jest odporna na suszę (jej liście są pokryte włoskami, które „zbierają” wodę z mgły i rosy), a także na przymrozki. Toleruje duże wahania temperatury. Ma niskie wymagania glebowe i klimatyczne. Lubi podłoża lekko kwaśne i kwaśne. Należy unikać siewu w glebach bardzo ciężkich, podmokłych i wapiennych.

Seradela pastewna do ogrodu – jak ją wykorzystać?

Seradela pastewna może być wykorzystywana na terenie całego ogrodu. To dobry pomysł na zazielenienie konkretnego obszaru przed wprowadzeniem jakichkolwiek nasadzeń roślinnych i wysiewów: rabat kwietnych, wrzosowiska, warzywniaka, zielnika, trawnika czy przydomowego sadu. Trzeba pozwolić glebie „odpocząć” i wzmocnić się przed prowadzeniem bardziej intensywnej uprawy.

Seradela, podobnie jak inne nawozy zielone ma największe znaczenie w warzywniaku. Wykorzystuje się ją w systemie zmianowania. Zapobiega monokulturze uprawowej, ogranicza ryzyko gradacji szkodników, rozprzestrzeniania się chorób grzybowych i bakteryjnych, a przy okazji zmniejsza zachwaszczenie. Warto pamiętać, aby seradeli nie stosować jako poplonu dla warzyw strączkowych, np. fasoli i grochu, gdyż należą do tej samej rodziny.

Seradelę można dosiewać corocznie w łące kwietnej jako domieszkę. Zaleca się mieszać ją z innymi poplonami, zwłaszcza atrakcyjną facelią. Dzięki temu jest piękniej, gleba jest zdrowsza, a pszczoły, trzmiele, złotooki i motyle chętniej przylatują do ogrodu.

Poplon seradela pastewna – FAQ (najczęściej zadawane pytania)

Jak gęsto siać nasiona seradeli pastewnej?

Na 100 m2 potrzeba średnio 0,7-0,8 kg nasion, o połowę mniej jeśli seradelę wysiewa się w mieszance z innym gatunkiem. Na bardzo słabych, jałowych glebach warto siać ją odrobinę gęściej. Seradela ma wolny wzrost początkowy (większa presja ze strony chwastów). W dalszych fazach szybciej rozwija się, skuteczniej radzi sobie z konkurencją i tworzy dużo zielonej masy.

Kiedy siać nasiona seradeli na poplon?

Seradelę wysiewa się od lipca do końca sierpnia. Takie działanie najczęściej wdraża się w uprawie warzyw (a także w uprawach profesjonalnych). Ponadto można ją uprawiać w cyklu całorocznym jako nawóz zielony, a zarazem pożytek pszczeli. W takim wypadku sieje się wcześniej – w kwietniu i maju.

Jaka jest wydajność miodowa seradeli?

Wydajność miodowa seradeli jest niska i wynosi średnio 30 kg/ha. Ma jednak inny atut, który daje jej przewagę. Seradela ma długi okres kwitnienia: nawet powyżej dwóch miesięcy. Posiana jako poplon letni kwitnie jesienią nawet do pierwszych przymrozków. Oznacza to, że zapewnia pokarm zapylaczom w bardzo trudnym dla nich okresie. Ścina się ją w pełni kwitnienia – przed wykształceniem nasion.

Czy nawozić seradelę w ogrodzie?

Nawożenie roślin, które są nawozami zielonymi zazwyczaj nie jest potrzebne. Na pewno nie jest „obowiązkowe”. Na bardzo lekkich glebach można aplikować potas i fosfor. Seradele pobierze je, a po ścięciu „odda” użyźniając glebę. W ogóle nie stosuje się nawozów azotowych. Roślina pobiera azot z powietrza (dosłownie).